ATİLLAM

Atillam!
Şehidim,aslanım,
Seni nasıl öveyim,
Hangi kelimeye sığdırayım yiğitliğini,kahramanlığını,
Nasıl anlatayım ifadeden aciz kaldığım destanını.
Sen şehitsin,tebdili mekan eyledin,
Ama biliyorum hala benimlesin.
Gel! Hislerimin dili olda gafiller seni dinlesin.
Şahadetini anlat onlara,
göğsünden vurulana dek nasıl çarpıştığını,
Şehitler ordusuna katılmak için nasıl yarıştığını,
Askerdir senin milletin!
Asker doğar,askerce yaşar,asker ölür,
Ama şehitler ölmez,terfi sayar şahadeti.
Gururlan yiğidim,ne mutlu sana ki şehitsin,
Kim bilir,belki Sütçü İmam'la,Sultan Fatih'le berabersin,
Belki Hasan Tahsin'le buluştun,belki ATA'ya yaversin.
Ama bunu hain eller ne bilsin!
Ne bilsin vatan denince nabzı hızlanmayanlar,
Al sancağımı görünce burnu sızlamayanlar ne bilsin?
Övemem seni şehidim,
Ne sen buna muhtaç,ne de ben muktedirim,
Ancak sana sevgiye ve hürmete yeter iktidarım.
Ama bil ki; sana bu vatan kadar minnettarım!
Seremem şükranımı önüne yiğidim,uzaklardasın,
Dokunamam tahtına,yıldızlar üstündesin,
Ama yakınsın bana şahadet kadar,sancak kadar yakınsın.
Kanınla kıymet bulan bu toprak kadar yakında,
Kanın kaynadıkça dalgalanan bayrak kadar benimlesin.
Öpmek istiyorum,o öpülesi'pak alnını',
Söyle bana Atillam,Ayyıldızımın neresindesin?